خوردن آن مىباشد . و چنانچه ملاحظه مىشود هركدام با ديگرى فرق داشته و صاحبش كسى است غير از صاحب ديگر . قوله : لا يستقل به الغريم : ضمير در [ به ] به احلاف راجع بوده و مقصوداز غريم ، مدعى است . قوله : ان ايقاعه موقوف على اذنه : ضمير در [ ايقاعه ] به احلاف و در [ اذنه ] به حاكم راجع است . قوله : و ان كان حقا لغيره : ضمير در [ كان ] باحلاف و در [ لغيره ] بقاضى عائد است . قوله : لانه وظيفته : ضمير در [ لانه ] به ايقاع و در [ وظيفته ] به حاكم راجع است . متن : فإن حلف المنكر على الوجه المعتبر سقطت الدعوى عنه و إن بقي الحق في ذمته و حرم مقاصته به لو ظفر له المدعي بمال و إن كان مماثلا لحقه ، إلا أن يكذب المنكر نفسه بعد ذلك . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : پس اگر منكر قسم خورد ادعاى مدعى از او ساقط مىگردد و بر مدعى حرام است از وى تقاص كند . شارح ( ره ) مىفرماين : سقوط دعوى از منكر در وقتى است كه قسم وى بوجه معتبر و آنطورى كه شرعا وظيفه او است واقع شده باشد . مثلا با درخواست مدعى و اذن و امر حاكم باشد كه در اين